oh nee, twee!

Lode-ballonnen-1Oh nee, een zoon van TWEE. Een ventje met zo’n eigen karakter. Een klein mens met een enorm sterke wil, boordevol pit en jaloersmakend veel energie. Volgens oma Maria precies zijn vader: die kon ook uren onverstoorbaar spelen. De meest fantasievolle treinen van Duplo bouwen (van een afstandje bekijken of hij mooi genoeg is en zo nodig opnieuw beginnen), altijd rennen in plaats van lopen, de keukenlades leegroven en dan denkbeeldige smoothies en pannenkoeken maken met lepels, mengkommen en maatbekers – tussendoor wordt er vaak een drumstel van gemaakt en trommelt hij erop los – en de tuin omscheppen met zijn graafmachines en kiepauto’s.

Oma Marina ziet in Lode echt zijn moeder, want ook die kon al zo vroeg alle kleuren, getallen en dieren benoemen. Boeken waarin hij feilloos okapi’s van wasberen en zeeanemonen van octopussen onderscheidt, ‘één, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen tien!’, vol overgave liedjes zingen op de fiets, de harten van voorbijgangers laten smelten door ‘hallo meneer!’ of ‘doei kindjes’ te roepen, voor het eten ‘smakelijk eten allemaal!’ en daarna met handen, vorkje en lepel smullen van alles wat hij voorgeschoteld krijgt (oké, oma haar paella en Franse kip zijn topfavoriet) en hij blijft iedereen verrassen met zijn enorme woordenschat en zijn kunde om daar ook weer kloppende zinnen van te maken.

taart3Maar bovenal is hij een heel open, gevoelig jongetje. Eentje die het liefst de hele dag mijn babybuik kust ‘hallo lief broertje’, continu verhalen vertelt (zonder pauzeknop) en die heel vervelend wordt wanneer hij niet naar buiten mag. Later wil hij net zoals papa, opa en de vrienden van papa een baardje, zegt hij. Stijn is sowieso zijn allerbeste vriend, samen klussen ze, fietsen ze heel wat kilometers langs kanaal en door polder en is de dinsdag hun dagje met z’n tweeën.

Om de verjaardag van dit heerlijke kind te vieren waren er natuurlijk cadeautjes, ballonnen, slingers en taarten nodig. De keuken was uren mijn domein. Ik perste limoenen uit, hakte chocoladekoekjes fijn en smolt boter met drie klassiekers als eindresultaat: een frambozencheesecake, een monchoutaart met aardbeien en een Key Lime Pie. Voor de cheesecake gebruikte ik een recept Uit Paulines Keuken en van de andere twee taarten kan ik inmiddels de bereidingswijze dromen (als je benieuwd bent, onderaan staan de receptjes). In het middelpunt van de belangstelling staan is wel aan hem besteed weten we inmiddels, dus ongetwijfeld dat onze tweejarige met volle teugen van zijn dag geniet.

taart1taart2Altijd handig van dit soort easypeasy taarten, lees mee! Voor de monchoutaart maak je een bodem van een pak Bastognekoekjes met 100 gram gesmolten boter, de vulling is dus een combinatie van lemoncurd (je kan ook even het receptje van Hééérlijk gebruiken in plaats van kant en klare) en 500 gram monchou. Rijkelijk bestrooien met aardbeien en witte chocola en opstijven maar. Of gewoon zo’n ordinair blik kersen erop, prima te doen.

De Lime Pie is ook echt een makkie: op de bodem een pak Nizza, 100 gram gesmolten boter en wat geraspte kokos, de vulling maak je door 4 eidooiers met een blikje gecondenseerde melk en het sap en de rasp van 4 limoentjes te mixen. Ongeveer 20 minuutjes op 160 graden in de oven en naar smaak afmaken met ofwel slagroom (lekker fris) ofwel opgeklopt eiwitschuim (die eiwitten had je toch over).

29 reacties op “oh nee, twee!”

  1. Wat heb ik genoten van deze post! Prachtig verhaal en fantastische foto’s! Gefeliciteerd met je lieve, mooie én leuke mannetje! Maak er een geweldige dag van! Kus

  2. Wat een mooie beschrijving van jullie mooie mannetje! En wat zijn de foto’s leuk geworden met de balonnen en zijn geweldige outfit. Gefeliciteerd met 2 jarige Lode en een hele fijne dag, de taarten zien er fantastisch lekker uit, smullen!
    Xx

  3. Wat mooi geschreven en prachtige foto’s… Van harte gefeliciteerd met jullie leuke ventje en geniet van vandaag! X

  4. Wat heerlijk, die lieve Lode die alweer 2 is! Mooi om te zien he, hoe het karakter van peuters zich razendsnel ontwikkelt en ze hopelijk helemaal kunnen worden wie ze zijn. En dat wij dat dan mogen zien, en stukken van onszelf daarin herkennen. Mooi vastgelegd, heerlijk om te lezen 🙂 xxx

    1. Bizar toch? En wat je zegt is helemaal waar. Het gaat allemaal zo snel en iedere dag leren ze nieuwe dingen. Zo gaaf om mee te maken. Dankjewel voor je lieve compliment!

  5. Wauw!! Wat een heerlijke recepten! Die ga ik zeker binnenkort uitproberen!
    Van het weekend wordt het de Lime Pie!

    Van harte met de 2e verjaardag van de kleine ‘grote’ man!!

    Geniet van jullie dag!

  6. Pingback: ojee, twee! – PRCHTG

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *