thuis

bloemen halen

14 januari 2016

Blommen - staand 1Bloemen halen: onderdeel van de wekelijkse routine, het liefst bij de Agave in Beneden Leeuwen. En dan het allerliefst op vrijdag, zodat we in het weekend optimaal kunnen genieten van een verse, bonte bos bloemen. Soms wil het weleens zo zijn dat ik een weekje oversla en ‘vreemd ga’  met de plaatselijke bloemist, zo ook die ene donderdag, nu 49 weken geleden. Ik had het eigenlijk kunnen weten: niet mijn vaste bloemist op de niet gebruikelijke dag. Het was dan ook die dag – donderdag 5 februari – dat degene achter mij niet goed oplette, niet op tijd kon remmen met zijn auto en er een ordinaire kop-staart-botsing plaats vond. Nadat mijn hoofd een flinke zwieper maakte schoot het even door mij heen: ‘Ah, dit is dus wat er met je hoofd gebeurt als je aangereden wordt’. De schade aan de auto viel mee en omdat stijfheid de eerste dagen gebruikelijk is maakte ik me niet direct zorgen.

Blommen - staand 2Toen de klachten na een paar dagen verergerden en zich uitbreidden (misselijk, oorsuizen, moe, hoofdpijn, slapeloosheid en nog meer dingen die totaal niet uitkwamen) begon ik voorzichtig eens wat informatie te zoeken. Ik vroeg me met name af hoe lang deze klachten aan zouden houden. Zes tot acht weken las ik ergens. Mooi, dacht ik na twee weken, dat is nog te overzien. Ik schaarde mezelf onder de groep die er maximaal een maand of twee last van zou houden. Later schaalde ik mezelf op en ‘mocht’ ik er van mezelf maar een half jaar last van hebben. Oké, misschien dan toch een jaar. Ik kreeg maar slecht grip op de situatie en hoe harder ik me verzette, hoe erger de klachten werden. Prikkelarme, één-op-één situaties, het liefst zonder spelende kinderen op de achtergrond genoten mijn voorkeur en alleen van lange wandelingen met vriendinnen knapte ik (na een dag die eindeloos leek te duren) enigszins op. Hoewel er dagen waren (en nog steeds zijn) dat ik het liefst onder een steen was gekropen werd ik altijd weer vrolijk van ons fijne PRCHTG. Met haar mooie plaatjes, zalige taarten, gezellige uitstapjes, bijzondere ontmoetingen met inspirerende mensen én bovenal jullie lieve, enthousiaste reacties!!! Zonder dat jullie het wisten speelden jullie een grote rol in mijn herstel.

boeken - liggendJullie vragen je misschien – terecht – af waarom ik dit stil gehouden heb. Eigenlijk is daar een hele simpele verklaring voor. Ik leerde dat als je je lange tijd niet goed voelt en er iedere dag gevraagd wordt hoe het met je gaat, ik geneigd was om na drie keer (mijn tranen wegslikkend) toch maar te zeggen dat het weer wat beter ging of ik toevallig een goede week had. Mensen lijken ook te verwachten dat het na een tijdje ‘wel weer gaat’. Tja, en dan valt het natuurlijk vies tegen als ik na een half jaar zeg dat het eigenlijk helemaal nog niet gaat. Waarom nu dan toch dit verhaal? Dus niet zodat jullie dan allemaal kunnen gaan vragen hoe het met me gaat! Afgesproken? En wel omdat het leven niet altijd prchtg is, maar er gelukkig nog altijd verschrikkelijk veel dingen zijn om van te genieten! En die legde ik, samen met Fleur, toch stiekem allemaal maar even vast afgelopen 49 weken.

Mocht het wat stiller zijn – hier of op Instagram – dan weten jullie me te vinden! Dan ben ik goed voor mezelf aan het zorgen (wisten jullie dat dat zo moeilijk was?) en lees ik op de bank één van mijn favoriete ‘plaatjesboeken’ zoals bovenstaande van Elisabeth Dunker en the Kinfolk Home, uiteraard onder het genot van een grote kop thee! Het komt wel goed, echt!

P.S. Ik haalde die dag geen bloemen meer, en dit fraaie boeket haalde ik bij mijn hofleverancier twee dorpen verderop. Gewoon, zoals het hoort!

 

20 Comments

  • Reply Kelly Visser 14 januari 2016 at 21:18

    Je bent een bikkel en wat mooi hoe je het hier omschrijft! Dikke kus!

  • Reply Stephanie 14 januari 2016 at 21:24

    Liefs en een dikke kus voor jou! X

  • Reply Jeanique 14 januari 2016 at 21:37

    Zo zo zo zo trots op jou. En daarom slik ik even een traan weg. Stoere mooie. X

  • Reply Emma 14 januari 2016 at 21:38

    Wat een gevolgen zo’n split second kunnen hebben, hè… Het komt vast weer goed, maar sterkte voor de momenten dat het niet zo voelt.

  • Reply Jessica 14 januari 2016 at 21:45

    Zo lief voor anderen, zo keihard voor jezelf! Dikke knuffel voor jou!

  • Reply Vanessa Barendregt 14 januari 2016 at 21:49

    Wat prchtg mooi en open beschreven! En wat een mooie foto’s! Maar vooral ook wat een rot gebeurtenis. Zorg maar goed voor jezelf. X

  • Reply Kady 14 januari 2016 at 21:50

    Prachtig omschreven! Dikke knuffel en kus voor jou

  • Reply Ingrid 14 januari 2016 at 21:51

    En je doet het goed.
    Met heeel veel geduld en vele bakjes koffie .
    Vele wandelingetjes en knuffels.
    Met een lach en een traan slaan wij je er doorheen .
    Ik ben trots op je x

  • Reply Ingeborg 14 januari 2016 at 22:07

    Het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Langdurig ziek wat je van buiten niet ziet blijft lastig voor alle partijen… Zorg voor jezelf, haal je (letterlijk) niet teveel op je hals! Liefs X

  • Reply Judith 14 januari 2016 at 22:20

    Mooi en openhartig geschreven! Sterkte met je herstel en dikke kus!

  • Reply Vicky - Stijl Habitat 15 januari 2016 at 09:07

    Als je je soms zo rot voelt, is een mooie bos bloemen echt een cadeautje he. En vooral gewoon rustig aan, doe wat jij fijn vindt (en niet die ander)!

  • Reply Marcha 15 januari 2016 at 10:20

    Kus voor jou!

  • Reply Karlijn 15 januari 2016 at 20:34

    Lieverd, wat een eerlijke en mooie blog. Ik vind het zo erg dat je al zo lang last hebt…. Ook al is de oorzaak anders, ik herken veel… Het is soms zo lastig allemaal, je wil alles vooral goed doen voor een ander maar je móét soms aan jezelf denken, vinden wij niet fijn hè. Je doet het super lieverd, ik hoop op veel kleine stapjes vooruit. Kus (jammer dat je toch wel een eindje weg woont, anders was ik al veel koffietjes en taartjes komen eten)

    • Reply PRCHTG 16 januari 2016 at 17:32

      Bedankt voor jou super lieve reactie Karlijn, doet me echt goed! Mooi weer gaat ons vast veel brengen, in ieder geval koffie en taart op een fijn terras! Deal?

  • Reply Stella 16 januari 2016 at 16:15

    Wat een mooi stuk heb je geschreven. Ik wens je dit jaar het beste toe, een fijn herstel en nog meer mooie bloemen die je moeilijke momenten mogen opfleuren! Dikke knuffel voor jou.

  • Reply Maaike Davina (sproetinhuis) 17 januari 2016 at 11:46

    De liefste!! Een hele dikke zoen en wees af en toe maar een grote egoïst daar word je soms ook niet slechter van! dikke zoen uit het witte Oosten

  • Reply Ellemieke 17 januari 2016 at 11:58

    Heel erg herkenbaar! Mijn leven kreeg -ondertussen al- 7 jaar geleden een ferme klap door een hartstilstand. Het is krabbelen om overeind te blijven, maar vooral ook heel hard genieten van de mooie kleine momentjes.
    Zorg goed voor jezelf! Liefs X

  • Reply Manon 17 januari 2016 at 16:14

    He Jessica, bikkel wat je bent! Mag ik je een tip geven? Probeer eens bij een osteopaat langs te gaan als je last blijft houden.. Ik heb 3 jaar geleden een heftig autoongeluk gehad, stond stil in file en knalde iemand met 100 km per uur achterop.. Helaas is het voor mij levenslang een zwakke plek nek en rug maar ik heb erg veel baat bij osteopaat.. En af en toe onder een steen willen kruipen herken ik zo.. Maar kleine stapjes zijn wel stapjes vooruit, en ik heb er vooral het positieve uit getrokken, geniet iedere dag van alles en iedereen! Hele dikke kus en knuffel Manon

  • Reply Henk 17 januari 2016 at 23:48

    Mooi geschreven. Ik hoop voor je dat er wat licht komt aan het eind van deze tunnel.
    Zorg goed voor jezelf en maak maar eindeloos veel mooie wandelingen over de dijk!

  • Reply Lonneke 17 januari 2016 at 23:49

    Wow Jessica, wat een verhaal. Stoer dat je zo open bent. Dat de lieve reacties maar mogen helpen bij het herstel. Veel liefs xx

  • Leave a Reply

    over ons

    Bij ons is de rode draad roze, inmiddels al vijf jaar! Elkaar ‘ontdekt’ op Instagram en onze krachten gebundeld in een blog met de naam PRCHTG.

    Nieuwsgierig geworden naar ons? Lees hier meer.

    blogger voor

    Meest recente berichten

    Categorieën